Joanna Bojczewska Ashish Fish

Edu­ka­tor­ka agro­eko­lo­gii, ogrod­nicz­ka doświad­czo­na w ogro­dach per­ma­kul­tu­ro­wych w Anglii i w Pol­sce. Zało­ży­ciel­ka Eko­po­let­ko i Przy­ja­cie­le w Stry­szo­wie pod Kra­ko­wem – przez 3 lata pro­wa­dzi­ła bio­róż­no­rod­ną upra­wę warzyw mikro ska­li (20 arów) przy zacho­wa­niu natu­ral­nych metod i per­ma­kul­tu­ro­wych zasad eko­no­mii, m.in. w mode­lu RWS (Rol­nic­twa Wspie­ra­ne­go Spo­łecz­nie). Ani­ma­tor­ka Ruchu Suwe­ren­no­ści Żyw­no­ścio­wej Nyele­ni Pol­ska i Nyele­ni Euro­pe, dzia­łacz­ka na rzecz pro-spo­łecz­nej wizji rol­nic­twa, od pola i tale­rza, do glo­bal­nej poli­ty­ki. Absol­went­ka Eko­lo­gicz­ne­go Uni­wer­sy­te­tu Ludo­we­go. Współ­pra­cu­je w ramach edu­ka­cji agre­oko­lo­gicz­nej z orga­ni­za­cja­mi w Pol­sce, Wiel­kiej Bry­ta­nii, Wło­szech i Rumu­nii. Autor­ka Porad­ni­ka o Sprze­da­ży Bez­po­śred­niej w pro­jek­cie Agro-Edu-Lab. Ini­cja­tor­ka mię­dzy­po­ko­le­nio­wych spo­tkań i wymia­ny wie­dzy rol­ni­ków i rol­ni­czek róż­nych pro­fi­li (tra­dy­cyj­nych, eko­lo­gicz­nych, per­ma­kul­tu­ro­wych). Reali­za­tor­ka krót­kich fil­mów. Z powo­ła­nia antro­po­log. Uczen­ni­ca Zen w linii Rin­zai.

BIO
Jako mło­da oso­ba dora­sta­ją­ca w blo­ku na dru­gim pię­trze, w Opo­lu, mia­łam nie­zwy­kłe szczę­ście doznać wie­lu przy­kła­dów wspól­no­to­wo­ści i kon­tak­tu z natu­rą. Sta­ło się to głów­nie w dwóch rady­kal­nie róż­nych kon­tek­stach, acz bar­dzo zna­czą­cych dla mojej dal­sze­go roz­wo­ju.

Z jed­nej stro­ny spę­dza­łam dłu­gie okre­sy waka­cji na tra­dy­cyj­nym, rodzin­nym gospo­dar­stwie mlecz­nym wuj­ków. Mia­łam peł­ną swo­bo­dę, kon­takt ze wszyst­ki­mi zwie­rzę­ta­mi gospo­dar­ski­mi. Spi­ja­łam świe­żą pia­nę z led­wo wydo­jo­ne­go mle­ka. Jadłam owo­ce pro­sto z drze­wa, zbie­ra­łam cze­re­śnie, bie­ga­łam boso i bawi­łam się w sia­nie. To były moje wcze­sne lata. Póź­niej, gdy ukoń­czy­łam 5 kla­sę pod­sta­wów­ki, zaan­ga­żo­wa­łam się w har­cer­stwo, przez któ­re zaczę­łam odkry­wać dzi­ką natu­rę – lasy, góry, nawet dzi­ką natu­rę w mia­stach. Spę­dza­łam 4 tygo­dnie w lesie, myjąc się w rze­kach i jezio­rach, cho­dząc na wędrów­ki, biwa­ku­jąc w zimo­we week­en­dy w wiej­skich szko­łach. Nauczy­łam się budo­wać z drew­na, orien­to­wać w tere­nie, sie­dzieć i pil­no­wać ognia, w ciszy i w śpie­wie, pra­co­wać w dru­ży­nie, któ­ra była moją dru­gą rodzi­ną.

Moje życie odmie­ni­ło się rady­kal­nie, gdy mając 17 lat i marząc o nauce zagra­ni­cą uzy­ska­łam sty­pen­dium Fun­da­cji Ada­ma Czar­to­ry­skie­go, Towa­rzy­stwa Szkół Zjed­no­czo­ne­go Świa­ta na 2-let­nią naukę w Indiach. Nie mia­łam wąt­pli­wo­ści, że chcę poje­chać – choć z począt­ku, nie mogłam nawet sobie wyobra­zić linii, któ­ra łączy­ła Pol­skę i Indie na mapie. To doświad­cze­nie, nie­wąt­pli­wie moc­no nazna­czy­ło moje dal­sze losy.

Moje naj­moc­niej­sze wspo­mnie­nie, to poczu­cie wol­no­ści: w Indiach zosta­łam obda­ro­wa­na moż­li­wo­ścią odkry­wa­nia, że zaczy­nam iść swo­ją dro­gą. Nikt nie pytał dokąd wyjeż­dżam na week­end, lub gdzie podró­żu­ję przez świę­ta. Jeź­dzi­łam na dachach auto­bu­sów i spa­łam w świą­ty­niach. Wypra­wy po górach w Ghat­tach Zachod­nich, były zarów­no odskocz­nią i wyci­sze­niem od nie­zwy­kle inten­syw­ne­go doświad­cze­nia życia w szko­le z inter­na­tem, jak i pierw­szy­mi momen­ta­mi ducho­wych prze­żyć. Spa­li­śmy pod­czas nich w sta­ro­żyt­nych for­ty­fi­ka­cjach w gęstwi­nach mon­su­no­wej roślin­no­ści lub nad wypa­lo­ny­mi słoń­cem i poża­ra­mi prze­pa­ścia­mi. Po raz pierw­szy mie­rzy­łam się z ogro­mem żywio­łów. Popro­wa­dzi­łam kil­ka piel­grzy­mek stu­denc­kich w Hima­la­je a tuż po Bożym Naro­dze­niu w 2004 roku, umknę­łam o włos Tsu­na­mi stu­le­cia, któ­re znisz­czy­ło wschod­nie wybrze­że Indii.

W Indiach udzie­la­łam się jako wolon­ta­riusz­ka na lokal­nym gospo­dar­stwie spo­łecz­nym dla męż­czyzn z pro­ble­ma­mi psy­chicz­ny­mi, pra­co­wa­łam nad pro­jek­ta­mi foto­gra­ficz­ny­mi oku­pu­jąc godzi­na­mi ciem­nię. Był to nie­zwy­kle twór­czy okres, któ­ry ze wzglę­du na poło­że­nie szko­ły na szczy­cie góry w rezer­wa­cie przy­ro­dy, dale­ko od zgieł­ku indyj­skich miast, natu­ral­nie napro­wa­dził mnie na stu­dia z eko­lo­gii i ochro­ny śro­do­wi­ska.

Po Indiach miesz­ka­łam w Etio­pii, Sta­nach Zjed­no­czo­nych i Wiel­kiej Bry­ta­nii przez kolej­ne 10 lat, w tym w Lon­dy­nie w komu­nach lewi­co­wych akty­wi­stów, muzy­ków i arty­stów przez 7 lat. Szyb­ko zmie­ni­łam kie­ru­nek stu­diów na antro­po­lo­gię spo­łecz­ną i pozo­sta­łam na tej ścież­ce przez ponad 6 lat, czu­jąc głę­bo­kie powo­ła­nie i poten­cjał poznaw­czy tej dys­cy­pli­ny. Antro­po­lo­gia pozo­sta­je moją wiel­ką, życio­wą miło­ścią. Zna­czą­ce doświad­cze­nia badaw­czo-etno­gra­ficz­ne w Kir­gi­sta­nie, Gru­zji, Tur­cji oraz akty­wi­stycz­ne w Pale­sty­nie były uwraż­li­wia­niem mnie głę­biej na kwe­stie poli­tycz­ne, z któ­ry­mi bory­ka­ją się miej­sco­we spo­łecz­no­ści w rela­cji z zie­mią – od oku­pa­cji mili­tar­nej przez budo­wę zapór wod­nych i kata­kli­zmy.

Przez lata moich wędró­wek i stu­diów wyż­szych, szu­ka­łam rów­nież bez­po­śred­nie­go prze­ło­że­nia kry­sta­li­zu­ją­cych się we mnie war­to­ści i per­spek­tyw. W tema­cie rol­nic­twa i nasze­go sto­sun­ku do żyw­no­ści zoba­czy­łam pro­sty spo­sób na uka­za­nie etycz­ne­go życia dla sie­bie, oraz mode­lo­wa­nia zacho­wań dla bar­dziej oświe­co­nej, eko­lo­gicz­nie wraż­li­wej kul­tu­ry, zoba­czy­łam lekar­stwo na alie­na­cję i utra­tę kon­tak­tu czło­wie­ka z sobą i przy­ro­dą. Tym samym, idąc za gło­sem (ale tak­że z nie­usta­ją­cą od tam­te­go cza­su tęsk­no­tą) pozo­sta­wi­łam stu­dia dok­to­ranc­kie z antro­po­lo­gii, i zaczę­łam uczyć się upra­wiać wła­sną żyw­ność.

Szko­li­li mnie i dzie­li­li się wie­dzą jed­ni z naj­lep­szych ogrod­ni­ków eko­lo­gicz­nych i per­ma­kul­tu­ro­wych z Koope­ra­ty­wy Orga­nic­lea we Wschod­nim Lon­dy­nie, gdzie odby­łam prak­ty­ki i szko­le­nie zawo­do­we. Tam zdo­by­łam pod­wa­li­ny mojej wie­dzy i rozu­mie­nia per­ma­kul­tu­ry przez doświad­cze­nie pra­cy w ogro­dzie i udział w doj­rza­łym, ewo­lu­ują­cym pro­jek­cie two­rze­nia prze­strze­ni jadal­nych w metro­po­lii – stwo­rzy­li­śmy z przy­ja­ciół­mi ogród i sad per­ma­kul­tu­ro­wy na nie­użyt­kach pofa­brycz­nych. Wte­dy sama zaczę­łam szko­lić i wspie­rać innych w zakła­da­niu spo­łecz­nych ogro­dów w ramach pro­jek­tu Capi­tal Growth.

W 2014 roku wró­ci­łam do Pol­ski i zało­żyw­szy „na pró­bę” wła­sną mikro-upra­wę: Eko­po­let­ko Stry­szów, zapi­su­jąc się na 2-let­ni inten­syw­ny kurs rol­nic­twa na Eko­lo­gicz­nym Uni­wer­sy­te­cie Ludo­wym. Zaan­ga­żo­wa­łam się tak­że moc­no w dzia­ła­nia akty­wi­stycz­ne i edu­ka­cyj­ne w Nyele­ni Pol­ska na rzecz agro­eko­lo­gii i suwe­ren­no­ści żyw­no­ścio­wej. Obec­nie naj­więk­szą war­tość czu­ję w inte­gra­cji róż­nych podejść do pra­cy z zie­mią – agro­eko­lo­gii, per­ma­kul­tu­ry, rol­nic­twa tra­dy­cyj­ne­go z korze­nia­mi w kul­tu­rze chłop­skiej – i wzmac­nia­niu poczu­cia twór­czych moż­li­wo­ści i oby­wa­tel­skiej spraw­czo­ści u osób i grup, z któ­ry­mi pra­cu­ję – zarów­no w two­rze­niu swo­ich sie­dlisk, lokal­nych wspól­not jak i szer­szej trans­for­ma­cji spo­łecz­nej w kwe­stiach eko­sys­te­mo­wych.

Poza tym jestem współ­za­ło­ży­ciel­ką mię­dzy­na­ro­do­wej orga­ni­za­cji Inte­gral Mon­do Zen UK i obec­nie szko­lę się na nauczy­ciel­kę ZEN.

    REALIZACJEAGROEKOLOGIA
  • Ogród per­ma­kul­tu­ro­wy i Pra­cow­nia Agro­eko­lo­gii w Osa­dzie Twór­ców, 2018
  • Autor­ski pro­gram edu­ka­cji doświad­czal­nej w Pra­cow­ni Agre­oko­lo­gii Osa­dy Twór­ców, 2018
  • Seria webi­na­riów szko­le­nio­wych z agro­eko­lo­gii i suwe­ren­no­ści żyw­no­ścio­wej, 2017/2018 dla Nyele­ni Pol­ska
  • Mię­dzy­po­ko­le­nio­we Spo­tka­nie Rol­ni­ków dla Suwe­ren­no­ści Żyw­no­ścio­wej, 2017
  • Warsz­ta­ty per­ma­kul­tu­ry w Eko­po­let­ko i Przy­ja­cie­le z Permakultura.Edu, 2016
  • Eko­po­let­ko i Przy­ja­cie­le: pro-spo­łecz­na mikro-upra­wa warzyw w Stry­szo­wie koło Kra­ko­wa, 2014–2017
  • Her­mi­ta­ge Gar­dens – per­ma­kul­tu­ro­wy ogród miej­ski w Lon­dy­nie, 2011–2012
  • Ogród spo­łecz­no­ścio­wy dla pozasz­kol­nej mło­dzie­żą z pro­ble­ma­mi, Lon­dyn 2012
  • Ogrod­nicz­ka-pro­jek­tant­ka ogro­dów spo­łecz­no­ścio­wych dla Gro­un­dwork – pro­jekt capi­tal growth, Lon­don 2012
    WARSZTATY
  • Warsz­ta­ty z rein­tro­duk­cji sta­rych odmian, Nyele­ni Pol­ska-Inhort, 2018
  • Pomoc przy Warsz­ta­tach Permakultura.Edu w Cen­trum Aka­ma, 2018
  • Warsz­ta­ty zakła­da­nia pro­fi­lo­wa­nia grzą­dek per­ma­kul­tu­ro­wych, Osa­da Twór­ców 2018
  • Warsz­ta­ty sie­wu i zacho­wy­wa­nia nasion w Eko­lo­gicz­nym Uni­wer­sy­te­cie Ludo­wym, 2017
  • Warsz­ta­ty sie­wu i roz­sad z Koope­ra­ty­wą Wawel­ską, 2016
  • Warsz­ta­ty pro­wa­dze­nia upra­wy i zacho­wy­wa­nia nasion z Koope­ra­ty­wą Wawel­ską, 2015
  • Warsz­ta­ty pro­jek­to­wa­nia ogro­du w mie­ście z Koope­ra­ty­wą Wawel­ską 2015
  • Warsz­ta­ty edu­ka­cyj­ne dla grup szkol­nych w Eko­cen­trum ICPPC, 2015
  • Warsz­ta­ty o koope­ra­ty­wach i angiel­skiej spół­dziel­czo­ści dla Koopra­ty­wy Wawel­skiej, 2013
    WYKŁADY, PANELE, PREZENTACJE
  • O gle­bie: Kawiar­nia Nauko­wa Ogro­du Bota­nicz­ne­go przy Uni­wer­sy­te­cie War­szaw­skim, 2018
  • O Agro­eko­lo­gii i glo­bal­nym ruchu spo­łecz­nym La Via Cam­pe­si­na, Obóz Kli­ma­tycz­ny, 2018
  • O agre­oko­lo­gii w glo­bal­nej poli­ty­ce, na wal­nym zgro­ma­dze­niu the Lan­dwor­kers Allian­ce, UK 2018
  • Agro­eko­lo­gia: sta­ra wie­dza dla nowe­go sys­te­mu, Dobre Żni­wa, semi­na­rium rol­ni­ków eko­lo­gicz­nych, 2018
  • Forum suwe­ren­nó­ści Żyw­no­ścio­wej, War­sza­wa 2018
  • Eko­lo­gicz­ny Uni­wer­sy­tet Ludo­wy z per­spek­ty­wy uczest­ni­ka. Wykład na kon­fe­ren­cji o UL-ach w SGGW, 2018
  • Webi­na­rium Nyele­ni Pol­ska z Mar­ci­nem Woj­ta­li­kiem z IGO: Oddol­ne ini­cja­ty­wy rol­ni­ków z kra­jów glo­bal­ne­go połu­dnia, 2017
  • Webi­na­rium Nyele­ni Pol­ska z Ewą Smuk-Stra­ten­werth z EUL-u: W kie­run­ku współ­pra­cy – żyw­ność, 2017
  • Webi­na­rium autor­skie: Agro­eko­lo­gia chłop­ska: suwe­ren­ność żyw­no­ścio­wa w prak­ty­ce, oddol­nej edu­ka­cji i glo­bal­nej poli­ty­ce
  • Panel eko-nisz­czy­cie­le i eko-nisz­czy­ciel­ki: panel na Kon­gre­sie Kobiet, Poznań 2017
  • Wykład o La Via Cam­pe­si­na, Dobre Żni­wa, Semi­na­rium rol­ni­ków eko­lo­gicz­nych, 2017
  • Panel Kry­zys żyw­no­ścio­wy w Spół­dziel­ni Ogni­wo, Kra­ków 2017
  • Panel o suwe­ren­no­ści żyw­no­ścio­wej na Euro-Festi­wa­lu Slow Food Ter­ra Madre, 2016
  • Mikro-upra­wa Eko­po­let­ko: Warsz­ta­ty Permakultura.Edu w sie­dli­sku Bel­na Dol­na, 2016
    RYS EDUKACYJNY
  • Eko­lo­gicz­ny Uni­wer­sy­tet Ludo­wy, 2-let­ni kurs rol­nic­twa eko­lo­gicz­ne­go 2016–2018
  • Scho­la Cam­pe­si­na: szko­le­nie z agro­eko­lo­gii i glo­bal­ne­go zarzą­dza­nia sys­te­mem żyw­no­ści i rol­nic­twa dla lide­rów ruchów spo­łecz­nych, Wło­chy 2017
  • Prak­ty­ki z koor­dy­na­cji wolon­ta­riu­szy i hor­ti-tera­pii w lon­dyń­skiej Koope­ra­ty­wie ogrod­ni­czo-pra­cow­ni­czej Orga­nic­lea, 2012
  • Dyplom zawo­do­wy: eko­lo­gicz­ne ogrod­nic­two, warzyw­nic­two i sadow­nic­two (Hor­ti­cul­tu­re Level 2), Lon­dyn 2012
  • Antro­po­lo­gia spo­łecz­na, the Lon­don Scho­ol of Eco­no­mics and Poli­ti­cal Scien­ce 2008–2013
  • Głę­bo­ka eko­lo­gia i ochro­na śro­do­wi­ska, Mid­dle­bu­ry Col­le­ge, USA 2007–2008
  • Mahin­dra Uni­ted World Col­le­ge of India, Ing
    die 2004–2006

Dodaj komentarz